Αναζήτηση

H μέρα μετά την πανδημία: Μαθήματα αυτοφροντίδας

Ενημερώθηκε: Μαρ 1




Όλα δείχνουν πως η επόμενη μέρα για την οποία οι περισσότεροι-ες αγωνιούσαμε, όταν διανύαμε την καραντίνα, τότε που όλα έμοιαζαν πιο ασαφή και πρωτόγνωρα, έχει έρθει για τα καλά, γεγονός που επιβεβαιώνεται από μια σειρά νέων μέτρων και περιορισμών της πολιτείας που δειλά δειλά μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε πως αυτή η πανδημία έχει έρθει να μείνει στην ζωή μας για τα καλά. Μοιάζει να είμαστε στην μέση ενός τούνελ που για την ώρα δεν βλέπουμε ακόμα το φως..


Από την στιγμή που ξέσπασε η πανδημία, οι ειδικοί άρχισαν να μελετούν διεξοδικά τον αντίκτυπό της σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο παρατηρώντας την αύξηση της δυσφορίας, του άγχους και τις απότομες εναλλαγές της διάθεσης που προέκυψαν από την απότομη αλλαγή του τρόπου ζωής μας, όπως είναι η αύξηση της ανεργίας, η απώλεια αγαπημένων προσώπων, η αδυναμία επαφής με τους δικούς μας ανθρώπους, το στίγμα της δικής μας προσβολής από τον κορωναϊό, η αβεβαιότητα για το μέλλον κλπ.


Σε αυτούς τους καιρούς της υγεινονομικής κρίσης που διανύουμε και ενώ η ψυχική μας ανθεκτικότητα δοκιμάζεται περισσότερο από ποτέ, η ανάγκη να φροντίσουμε ψυχικά τον εαυτό μας και τους άλλους γύρω μας έχει γίνει πιο επιτακτική από ποτέ. Καλούμαστε να διαχειριστούμε έντονα συναισθήματα και ένα καθημερινό στρες που είναι σύνθετο και πολυεπίπεδο. Έτσι, είναι αναγκαίο να στηρίξουμε μέσα σε μια περίοδο αβεβαιότητας τον εαυτό μας και τους άλλους γύρω μας και να σκεφτούμε ξανά το ποιοι είμαστε, ποιες είναι οι προτεραιότητες και οι αξίες μας, αναλογιζόμενοι τι μας δίνει δύναμη να προχωρήσουμε και να αντέξουμε όλη αυτή την κατάσταση που ζούμε.

Στα πλαίσια της φροντίδας του εαυτού μας οι βασικές προτεραιότητες που χρειάζεται να βάλουμε προκειμένου να διαφυλάξουμε την ψυχική μας υγεία είναι:


- H εστίαση της προσοχής στο εδώ και τώρα, η οποία βοηθά να μένουμε γειωμένοι-ες στο παρόν. Όταν βρίσκουμε δύσκολο να αισθανθούμε ήρεμοι και ασφαλείς ακόμα και στο ίδιο μας το σπίτι, έχουμε την δυνατότητα να συνδεθούμε με το σώμα και τις αισθήσεις του μέσα από τεχνικές χαλάρωσης και ασκήσεις διαλογισμού που επιτρέπουν να επικεντρωθούμε στο παρόν. Ωστόσο αν νιώθουμε όμορφα με απλές και καθημερινές ασχο


λίες το να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να απολαύσουμε, όσο μπορούμε την δεδομένη στιγμή και να αφεθούμε, είναι πολύτιμο και αναζωογονητικό καθώς μας δίνει την ελευθερία να είμαστε καλά χωρίς ενοχή παρά την δυσκολία.


- Η υποστήριξη από τον ίδιο μας τον εαυτού, μπορεί να μας τονώσει και να αυξήσει την αίσθηση του ελέγχου και της ανθεκτικότητάς μας. Μοιάζει με μια συμμαχία με τον ίδιο μας τον εαυτό λες και είμαστε οι καλύτεροί του φίλοι που αντιμετωπίζουμε όχι μόνο τα θετικά, αλλά κυρίως τα αρνητικά συναισθήματα με ζεστασιά, ενσυναίσθηση και αποδοχή. Αναγνωρίζοντας δηλαδή ό,τι είναι εκεί μέσα στο νου ή την καρδιά μας χωρίς να κρίνουμε ή να αναλύουμε,τότε αισθανόμαστε ολόκληροι χωρίς να ακρωτηριάζουμε και να καταπιέζουμε τον εαυτό και τα συναισθήματά μας όσο αρνητικά και αν είναι. Γιατί είναι ακριβώς αυτά που μας βοηθούν να πάμε παρακάτω και μας δίνουν πληροφορίες για το πόσο ευάλωτοι, αδύναμοι, ανεπαρκείς αισθανόμαστε. Δεν έχουμε παρά να τιμήσουμε αυτές τις πλευρές μας.


- Η επαφή με τους σημαντικούς άλλους για τους οποίους νοιαζόμαστε και εκτιμούμε φαίνεται να είναι αυτή που μας βοηθά να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι/ες και πως ακόμα και σε καιρούς αβεβαιότητας έχουμε την δυνατότητα να είμαστε σε σύνδεση μαζί τους, ακόμα και έχουν διαφοροποιηθεί οι συνθήκες. Αυτή ακριβώς η αίσθηση ότι σε καιρούς αβεβαιότητας μπορούμε να απλώσουμε το χέρι και να ακουμπήσουμε στους δικούς μας ανθρώπους με εμπιστοσύνη μπορεί να είναι το αντίδοτο που χρειαζόμαστε για να φορτίσουμε τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Είναι σημαντικό βέβαια να θυμόμαστε ότι δεν διαχειριζόμαστε όλοι αυτή την κατάσταση που ζούμε με τον ίδιο τρόπο και θα ήταν βοηθητικό να είμαστε ευγενικοί απέναντί τους ακούγοντας με αποδοχή χωρίς κριτική την δική τους διαδρομή.


- Αποδοχή της κατάστασης και των αρνητικών συναισθημάτων, όπως είναι ο θυμός, ο φόβος, η απογοήτευση, η θλίψη που ενδεχόμενα βιώνουμε μέσα στην πανδημία, καθώς είναι απολύτως φυσιολογικά. Μέσα σε μια τόσο πρωτόγνωρη υπαρξιακή κατάσταση που ζούμε, ποιος είπε ότι πρέπει να είμαστε συνέχεια δυνατοί και ήρεμοι και να έχουμε τα πάντα υπό έλεγχο, λες και είμαστε σουπερήρωες; Αντιθέτως είμαστε άνθρωποι ζωντανοί με συναισθήματα και είμαστε ατελείς μέσα στην τελειότητά μας. Κανείς μας δεν γνωρίζει τι θα γίνει στο μέλλον. Είναι αλήθεια! Το να υποτιμούμε όμως τα συναισθήματά μας ή να τα διογκώνουμε και να συγκρινόμαστε με τους άλλους κάθε άλλο παρά βοηθητικές πρακτικές είναι. Το πιο δύσκολο είναι να βρούμε το κουράγιο και να συναντήσουμε την προσωπική αλήθεια μας κάνοντας μια παραδοχή ό,τι για το παρόν, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.


-Αντικαθιστώντας τον φόβο με την εμπιστοσύνη. Από την στιγμή που ξέσπασε ο κορωναϊός ζούμε σε καθεστώς απειλής για την ζωή την δική μας και των δικών μας ανθρώπων, γι΄αυτό και ο φόβος, η ένταση που νιώθουμε, το άγχος και η ανασφάλεια είναι πιο έντονα από ποτέ. Το σώμα και το μυαλό μπαίνει σε μια κατάσταση επαγρύπνησης για να διαχειριστεί αυτή την συνθήκη σε μια προσπάθειά του να μας προστατέψει. Έτσι, μπορεί κάποιες φορές να καταφεύγει σε μια συνεχή παρακολούθηση των νέων, ώστε να γνωρίζει πόσα είναι τα κρούσματα ή τα θύματα. Είναι καιρός να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να μας θωρακίσουμε σωματικά και ψυχικά, ακολουθώντας πρακτικές που μας βοηθούν να παραμένουμε ήρεμοι και χαλαροί περιβάλλοντας μας από ανθρώπους που μας αγαπούν και μας στηρίζουν.


Ακόμα και αν ζούμε μια παγκόσμια υγιεινομική κρίση με παράπλευρες κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές συνέπειες για την ζωές μας. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια πανδημία. Είναι σίγουρα πρωτόγνωρο για εμάς και οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε την ζωή μας με σεβασμό, προσωπική αλήθεια και υπευθυνότητα αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την προστασία του εαυτού μας και των γύρω μας.


-Αντικαθιστώντας τον φόβο με την εμπιστοσύνη. Από την στιγμή που ξέσπασε ο κορωναϊός ζούμε σε καθεστώς απειλής για την ζωή την δική μας και των δικών μας ανθρώπων, γι΄αυτό και ο φόβος, η ένταση που νιώθουμε, το άγχος και η ανασφάλεια είναι πιο έντονα από ποτέ. Το σώμα και το μυαλό μπαίνει σε μια κατάσταση επαγρύπνησης για να διαχειριστεί αυτή την συνθήκη σε μια προσπάθειά του να μας προστατέψει. Έτσι, μπορεί κάποιες φορές να καταφεύγει σε μια συνεχή παρακολούθηση των νέων, ώστε να γνωρίζει πόσα είναι τα κρούσματα ή τα θύματα. Είναι καιρός να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να μας θωρακίσουμε σωματικά και ψυχικά, ακολουθώντας πρακτικές που μας βοηθούν να παραμένουμε ήρεμοι και χαλαροί περιβάλλοντας μας από ανθρώπους που μας αγαπούν και μας στηρίζουν.


Μαρίκα Ρέλλου

Ψυχολόγος - Προσωποκεντρική & Focusing Βιωματική Ψυχοθεραπεύτρια


25 προβολές0 σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων